سوگولوم

عشق اولماسا دونیا بوتون افسانه دی

عشق دن محروم اولان اینسانلقا بیگانه دی

            با تقدیم یه آسمون ستاره

            که از یه قلب بی قرار می باره

            فقط می خوام بگم به یادتم من

            و گرنه پاییزو بهار نداره

                             (آبجی ستاره)

سلام

می خواستم اول بهت سلام نکنم چون خیلی ازت دلگیرم اما بعدش گفتم 

شاید گرفتاری داشتی که نتونستی بهم سر بزنی.

مگه تو نمی دونی که دل من خیلی کوچیکه و زود میگیره.

پس دیگه اذیتم نکن.

طبق قرارمون همیشه به یادم باش که من به. یادت هستم و خواهم بود

چقدر زمونه بدی شده

اصلا چرا ما رو از هم جدا کردن مگه ما دوتا چکار کرده بودیم!

از همشون متنفرم

از اونایی که اصلا معنی  دوست داشتنو نمی فهمن.

آخه که اگه میشد مثل سابق پیش هم باشیم چی میشد دیگه غمی نداشتم.

ای خدا...............

چرا این طوری شد مگه من چه گناهی کردم آخه.......

دیگه دیرم شده باید برم اما مثل همیشه اون  حرفت تو گوشم هست که میگی:

گر چه از دوری این فاصله ها مایوسم

                                             از همین فاصله دور تو را می بوسم

 فرزاد عزیزم به خدا سپردمت

                                  شاد باش و دیگران را هم شاد کن

چقدر سخته توچشای کسی که تمام عشقت رو ازت دزدید وبه جاش یه زخم  همیشگی روقلبت بهت هدیه داد زل بزنی و به جای این که لبریز کینه و نفرت چیزی حس کنی که هنوزم دوسش داری

==========

 چقدر سخته دلت بخواد سرتو باز به دیوار تکیه بدی که یه بار زیر

آوارغرورش همّه وجودت له شده

==========

چقدر سخته تو خیالت ساعت ها باهاش حرف بزنی اما وقتی دیدیش هیچی جز سلامتین رو بگی

==========

چقدر سخته وقتی می بینش دونه های اشک گونه هاتو خیس کنه اما مجبوری بخندی تا همه بفهمن که هنوزم دوسش داری

==========

 چقدر سخته گل آرزو هاتو تو باغ دیگری ببینی وهزار بار تو خودت بشکنی و اون وقت آروم زیر لب بگی گل من باغچه نو مبارک

==========

سپیده من باغچه نو مبارک

==========

 البته درسته هنوز بهش نرسیدی ولی روزی میشه که بهش برسی اون وقته که بهت باید بگم گل من باغچه نو مبارک ولی باید سعی کنی دیگه با گلهای اون باغچه نامردی نکنی وگلهای قلبشو پژمرده نکنی آخه آب گلهای قلب عاشق،محبت هستن و عشق ورزیدن به قلب عاشق.

==========

ولی فک کنم تو یکی خوب بلدی گلهارو پژمرده کردنو

چون بهم ثابت کردی که خوب بلدی.

                                                                                             (فرزاد کو چو لو)

عاشق بودم و پروانه شدم گشتم بر سر شمعی

گفتم شاید بتونم باشم پروانه همچین شمعی

میرقصیدم و اوج می گرفتم برنور عشقی  

ولی فهمیدم  نمی خواد باشه روشنایی من یکی

زمزمه کرد،حیفه نور زیبای من بر همچین پروانه ای

نمی خوام بگریم،بسوزم ونور بندازم بر تو یکی

گــــــــــــــفـــــــــــتـــــــــــــــم

اگر با من باشی خواهیم شد شاهد خوشبختی

شنیدم گفت بودن تو واسم هست بد بختی

بفهم که بدون تو هستم بر کنار خوشبختی

گفتم این نیست رسم عاشقی

ولی با گفتن این حرفا می خواست بشکنه دلی

دلــی کــه عـــاشــقـش بــودولــی . . .

کاش ستاره ای بود سپیده، اسمشو میذاشتم ستاره سپیده

ولی ستاره ها مثل تو شمع،دلسوز نیستن سپیده

(فرزاد کو چو لو)

شمعی می سوخت و می گریست

بر سـوخـتـن خود  نـمـی گـریـسـت

بلکه

به حال پروانه ای که بر سرش اوج می گرفت می گریست

نگران بود ، نگران تموم شدن نورش و حال پروانه می گریست

ولی من بر نبودنت نمی گرییم چون حس می کنم بر کنارمی

شاید بر مدتی دوری ازم می گویم باز کنارمی و بر یادمی

دل بستن به دلی آسون نیست جدا شدنش سخت تر از آن است

تورا باور کردمو باور کردم ، دگر فراموشی رسمی نیست

دعا بر سلامتیت و خوشبخیت گویم باز صد بار

                                                                                                      (فرزاد کو چو لو)

هزاران بار قسم خوردم که نامت را به زبان نیاورم ولی چه کنم که آن قسم هم به نام تو بوده...

من از تجربه های تلخ آموختم که هیچ شاخه ای از هیچ ساقه ای جدا نیست و هیچ ساقه ای  از هیچ برگی راضی نیست...برگ از درخت دلخوره پاییز بهانه ای بیش نیست...پرنده همیشه بر درخت ثابت نیست...اما تو بی حاصل به خاک ایمان آوردی؟...میشه مثل یه قطره اشک منو از چشمهات بندازی...ولی من نمی تونم جلوی اشکم رو که از رفتن تو سرازیر شده بگیرم...ببین ..من یه دل دارم که کارش منت کشیدنه....تو مقصر نیستی خودم خواستم کنار آرزوهات اردو بزنم...

        فرق تقدیرو جنون رو هیچ کس به ما نگفته....

        بزار اتفاق آخر واسه جفتمون بیافته....               التماس دعا

اشک مهر و محبت دیدنی نیست

همه حرفا گفتنی نیست

رفتی اما خاطرات و مهرت هرگز دیگه از یاد رفتنی نیست

دعایت می کنم دعایت می کنم دعایت می کنم

هر شبو هر روز دعات می کنم

هرجا که باشی سلامت و خوشبخت باشی

گر که نیستی کنارم ولی باز که هستی کنارم

حست می کنم در کنارم

از خدا می طلبم همیشه باشی به یاد و کنارم

فراموشت نمی کنم و به یادتم

فکر نکنم بتونی فراموشم کنی

چون داریم در کنارهم خاطراتی

گجه یوخونی ساتارام بیر باخی شا 

بلکه گوزوم گردی بیردانا ستارمی بولی یاغیش دا

اگر گوزیم گورمه سه باشلارام یاش الرم باهم یاغیشی نا

آغلارام چون ایسترم خاطری وی تک ستارنی

دوزدی فارسی یازارام ولی اصلیم ترکی دی

ایستیرم آنا دیلی جان سولییم  بیردانا عزیز ستارمه

هر طرف د السان الله گوزون سنن چکمه سین

تقدیم السون بیر دانا عزیز ستارمه

دوستت دارم کمتر از خدا و بیشتر از خودم ، چون به خدا ایمان دارم و به تو احتیاج ...!!!

دوست دارم برای تو بنویسم ...

میخوام توی نوشته هام همیشه با من باشی ...

میخوام بهت بگم چقدر دوستت دارم ...

میخوام بگم یه جزیره ی تک و تنهام که بدون تو دلم میگیره .

میخوام شبها ، رو به ستاره ها با هم خاطرات شیرینمون رو بشماریم .

میخوام به قداست عشقمون کوچیک بشم تا با تو به پرواز شاپرکهای کنار برکه بخندم ...

مثل حس نیاز توی سجاده ام

مثل رویاهای کودکی ام ...

نمیدونم !

شاید احساسم مچاله شده باشه .

اما با همین حس شیرین کودکی می نویسم ...

تا بدونی ...

به اندازه ی تمام دعاهای شبانه ام دوستت دارم . . .

به نام او که عاشق ترین است.

با بهانه هایش چه کنم با سکوتی که هم آغوش بغض های شبانه ام شده است .

دلم گرفته است .پرواز می خواهد تا اوج بی نهایت . تا خود خود  خدا .

کاش می توانستم کوله بار غم را ببندم و از آشیانه دلم بیرونش کنم

مدتی است همسایه غم گشته ام و به دنبال فرستی هستم برای رفتن ولی ...

انگار همه چیز دست به دست هم داده تا من بمانم و بسوزم .

تقدیر زیبایی نیست قبول داری.

گر فرزاد موج دریا است باز ستاره دریا است

خدارو شکر که آب و دریا یه جاست

ولی باز دعاست

دعا بر کنارو سایه هم بودن آب و دریا است

خدایا روزی نباشد که گویند آب و دریا جدا شده است

دل ستاره از فرزاد سیر شده است

خدایا توان دلی، شنیدن چنین در کار نیست

خوب ، دل است دل خواهر برادری است

توان شنیدن و صبرش نیست

خدایا تا زنده ایم و هستیم بر کنار هم جای شکر است

خدایا دل این دو وجود رو پر مهر کردی جا شکری است

امید است که گویند ستاره و فرزاد کنار هم است

و

شادی و غم در هم دارن ،که هنوزم همون است

ستاره خواهرم یه حرفی از صمیم و ته قلبم برات جا میگذارم امید وارم قبولش کرده باشی ; ستاره خواهر عزیزم دوستت دارم، ولی بیانش برایم سخت است چقدر چون نمی توانم بیان کنم . آبجی فکر نکنم چیزی مانع ما شود مگر خدا با سرنوشتمان که برایمان تقدیر است دیر ویا زود محملش نزدیک است .

خدایا روزی رو نبینم دور از چشم ستاره ام هستم و جون می دهم

خدایا ستاره ام رو برام حفظ کن و وجودش سلامت

خدایا به خدا قسم حاظرم رنج ودردش کشم

اما پریشانی ستاره ام رو نبینم

چون ای خدا خواهرمه

دوسش دارم

همه وجودمه

به جانم

قسم

(جای اشک)

ستاره درست است که الان کنارم نیستی ولی از دور می بوسمت گلم

            آفتاب کامیابی ات هرگز غروب مباد

*  ای اندیشه ات به لطافت و طراوت شکوفه های سپید پوش بهاری

دستان پر نیازم را در اغوش دستان پر مهرت  میهمان کن و با من سخن از عشق بگو . بیا با هم در میان سبزه زار اندیشه های پاک و سرشار از نشاط گام بر داریم و احساس خویش زیستن را با ذره ذره ی وجودمان در کائنات خداوند فریاد کنیم .

 * ای دوست داشتنی ترین مخلوق خداوند

بیا تا چشم های منتظرمان را با زلال چشمه ساران محبت و عشق شست و شو دهیم تا قلب هایمان در جشن با شکوه سعادت و خوشبختی ما سهیم شوند و هلهله و پای کوبی کنند .

*  ای راز جاودانه افرینش

بیا تا بی محابا در مسیر درخشان عشق همچون غریقی در میان دریای خروشان هستی دل به دریای بی کران بسپاریم و راهی شویم در مسیر عشق و تا لحظه وصال گام پس نگذاریم .

*  ای خجسته پیغام اشنایی  

پیام دلنواز عشق را در جشن پروانه ها به گوش شمع بخوان بگذار تا پرستوها سنت دیرینه کوچ را به فراموشی سپارند و بر شاخسارهای مهربانی و صفا اقامتی مستمر را به انتظار بنشینند و بهار را به میهمانی خود دعوت کنند پیش از ان که او میزبانشان باشد .

*  ای نوایت روح انگیز

نغمه عشق سر کن تا عاشقان دست در دست یکدیگر گرد هم ایند و ره جویان را نوید سعادت و خوشبختی و نشستگان را امید یافتن دهند.

*  ای چشمانت تجلی بهار ای گیسوانت انگیزه نسیم

با لبخند دلنشین خود گل های رنگارنگ موفقیت را ابیاری کن تا دخترکان خوشروی زاده دشت سبد سبد شقایق سرور و شادمانی را از دامان سبزه زلر برایمان به ارمغان اورند .

هميشه براي کسي بخند که ميدوني به خاطر تو شاد ميشه... واسه کسي گريه کن که ميدوني وقتي غصه داري و اشک ميريزي برات اشک ميريزه... براي کسي غمگين باش که در غمت شريکه... عاشقه کسي باش که دوستت بداره

                                     بازم حرف تکراری همیشگی

                                        دوست دارم

خدایا تو این وقت شب،ایستاده ام زیر آسمان تو

که عکس سوسوی ستاره هایش توی دریای چشمام افتاده

دودل بودم که بیایم یا نه:یه دلم رو گذاشتم اون پایین ،پایین،پایین

اما اون یکی دلم روکه مهرش کردند برای ورود به حریم

کبریائیت گرفتم لا بلای انگشتانم میبینی؟تپش تند ویکنواختش رو؟

ای عزیزمن,حالا ایستاده ام اینجا زیر آسمان زیبای تو،ومیدونم

حتی اگر آهسته تر از بال زدن سنجاقک ها از ته دلم به تو

سلام کنم میشنوی که جوابمو بدی و همین برای من کافیه

حالا بزار آغاز کنم مثنوی گریستن رو،بزار بگم اون پایین

وقتی که یه قدم از تو فاصله میگیرم،چقدر زود گلدون

احساسم زردو پژمرده میشود،بذار اعتراف کنم به

درازی اون روزهایی که:بین چشمهای منو نم نم

دلگیر بارونت فاصله میافتاد.بذار اعتراف کنم به

روزهایی که خواب غفلت نمی گذاشت که با تو بگویم

خدایا نجوای شبانه منو بشنو:که به تو محتاجم

مهربانم میدانم که آمرزش تو از گناهان من بیشتر است.

فقط می تونم بگم

روز پدر مبارک

ای خدا دلگیرم ازت

                        ای زندگی سیرم ازت

                                                 ای زندگی میمیرمو

                                                                            عمرمو میگیرم ازت

این غصه های لعنتی از خنده دورم میکنن,این نفس های بی هدف زنده به گور م میکنن

چه لحظه های خوبی؛ثانیه های ا خر,فرشته  مردن من ,منو از اینجا می بره

ای خدا دلگیرم ازت

                        ای زندگی سیرم ازت

                                                 ای زندگی میمیرمو

                                                                            عمرمو میگیرم ازت

چه اعتراف تلخی,انگار رسیدم ته خط------------------- وقت خلاصی از هوس

ای دنیا بیزارم ازت.....

آبی تر از آنم که بیرنگ بمیرم از شیشه نبودم که با سنگ بمیرم من آمده بودم که تا مرز

 رسید ن همراه تو فرسنگ به فرسنگ بمیرم تقصیر کسی نیست که اینگونه غریبم من در

 این تنهایی تنها و بی رقیبم گل قلبم در این بیراهه مرده ولی باز هم به عشقت دل سپرده

 من از روزی که خودمو می شناسم برای دیدنت در التماسم

     من میرم واسه همیشه     
                 
خستـــم از روزای ابــری         خیلی سنگینه نـگاهت 
دوست ندارم تو تابستون         بشینــم باز ســر راهت 
نمیـــخوام بـــازم خیـالت         قبـلـه آرزوهــــام شــــه
تـــو بمــون و عاشقـــای         روی پُـــر غـرور و ماهت
 

آره مــن اونم که گفتــم          واسـه چشم تـو دیوونم 
آره مـن قـول داده بــودم          تـا تهش بــاهات بمونـم
ولی پس دادی نگــــامو           زیــر رگبــــــار غـــرورت 
من فقط یکــم شکستم          خوب نگام کنی همونم

چـمــدون رویـــاهـــامـو           دیگه برداشتم و بستم 
دیگــه عین اون قدیمــا           چشــــاتو نمیپرستــــم 
رخ تــو عین یه بـــــازی           منــو مـات قصه هـا کرد 
حالا بی اسمـم و تنها            پُــرپــاییز و شکستــــم

اینــی که حــــالا میبـینـی       دیگه مجنون چشات نیست 
دیگه وقتی نیمه شب شه       نگـران لـحظه هــات نیست 
مـــن بــرام فــرقـی نــداره        کـــه تو بــاشی یـا نباشی 
خیلـی وقته دیگه نیستی        تو دلم جـــایی برات نیست
      

از تو هیچ چیزی نـمونــده         نـه نگـــاهی و نـه یــــادی
مـــن سپردمـت به دریــــا         عـیــن یـــه مـوج زیـــــادی 
تازه فهمیدم با این عشق         زندگیـــم چقـد تلـف شـد
تــو بـــه جــای التماســم         یـــه گُلـــم بهـــم نــدادی 

   من میرم واسه همیشه

شبي در انتهاي كوچه تاريك تنهايي ، همان جايي كه مرز مبهم پايان و آغاز است ، تو را ديدم ، نشسته روي سنگي در خراب آباد تنهايي و سر بر سايه گاه حسرت و اندوه و غمگين از غم نا مردمي ها ، نا مرادي ها و گريان از غم ويراني يك عشق و تو تنها ترين تنها و من بي خبر از قسمت فردا و چندي در كنار هم نشستيم و نگه كرديم و تو فرياد هاي بي صدايي را كه در عمق نگاهم بود ، حس كردي و اين حس لطيف و مبهم و ساده سر آغاز دوستيمان شد ... و بعد از چند وقتي تو به من گفتي خداحافظ و اين بود آخرين حرفت و من را در خراب آباد تنهايي رها كردي و من در سايه گاه حسرت و اندوه و غمگين از غم نا مردمي ها ، نا مرادي ها و گريان از غم ويرانی

يك عشق و ...